Vlaggetjestijd

Deze slingers maakte ik in de afgelopen paar maanden:

Het valt mij reuze mee hoe vaak ik dit nog doe ondanks dat ik niet meer aan sociale media deelneem. Moet ik er wel bij zeggen dat ik ook trouwe afnemers in mijn analoge sociale netwerk heb én er ook zelf wel eens één weggeef. Maar toch, ook via de website/e-mail wordt er best nog wel eens wat geregeld.

Sinds ik de webwinkel heb verwijderd voel ik geen tijdsdruk meer en geef ik dit vaak ook aan bij bestellingen. Ik heb tenslotte altijd kleine kinderen om mij heen en dat combineert niet zo lekker met haastklusjes.

Al ben ik ook weer niet de beroerdste als iemand de slinger wél zo snel mogelijk in huis wil hebben. Ook over stofkeuze valt altijd te praten, soms moet ik daarvoor apart stoffen bestellen en bestaat de uiteindelijke winst uit de stof die ik aan zo’n klusje overhoudt. Wat ik met de andere bestellingen verdien kan ik weer besteden aan nieuwe materialen.

En zo is het allemaal precies goed, een leuke hobby!

Maak zelf geluk!

img_0924

Door steeds meer zelf te maken merk ik dat mijn waarneming en waardering mee veranderd.

Zo ruik ik ineens overal onderweg de bloeiende vlierstruiken. Die mij aanspoorden om weer vlierbloesemsiroop te maken.

1 (16)

De zelfgemaakte confituur (of compote?) die ik vorige week maakte is qua smaak en textuur een heel ander verhaal dan die uit de fabriek en na zoveel noeste arbeid spring je er bovendien zuiniger mee om.

1 (50)

Een zelfgemaakte taart zorgt er voor dat die in de supermarkt een meer ‘chemische’ smaak krijgt.

Kleding, foto’s, het weer, de seizoenen in het algemeen, producten in de supermarkt. Overal begin ik anders tegen aan te kijken.

Bewuster.

Toen ik afgelopen weekend bloemen uit onze tuin plukte voor onze avondvierdaagse-doorzetsters, realiseerde ik mij pas hoeveel planten er nodig zijn om bijvoorbeeld een bosje rozen te kunnen maken. En dat deze dan doorgaans maar een week in een vaasje staan te pronken.

De voldoening die je krijgt door zelf te maken is vaak ook vele malen groter dan iets waarvoor je enkel je betaalpas hebt gebruik en daardoor zou je best kunnen stellen dat zelf maken eigenlijk een bron van geluk is.

Moraal van dit verhaal: maak meer zelf!

1 (38)

De kas

Omdat het in elkaar zetten van mijn ‘nieuwe’ tuinkas door drukte en weersomstandigheden even op zich liet wachten, had ik er dit jaar nog niet zulke hoge verwachtingen van.

Maar zie hier:

img_0807

12 x tomaat

2 x cherrytomaat

4 x augurk

3 x zoetepuntpaprika

3 x aubergine

2 x komkommer

2 x snoepkomkommer

2 x basilicum

1 x peterselie

4 x aardbeien

En allemaal in gezonde staat.

Tot nog toe…

Ik heb namelijk totaal geen ervaring met een kas en heb nu al wel zo’n donkerbruin vermoeden dat het aantal planten wat te enthousiast is.

Maar goed, dat ben ik ook, het is zulk leuk werk!

Afgelopen week bedekte ik de bodem met natte kranten en een in eerste instantie dikke laag stro die ik bij nader inzien meer dan halveerde en nu aanvul met onkruid uit de moestuin. Het ene bevat volgens mme Zsazsa namelijk meer koolstof en het ander stikstof.

Het is de bedoeling dat door deze bodembedekking de grond beter in staat is om water vast te houden en dat onkruid minder kans ziet. Bovendien hoop ik dat het composteren van het stro en groenafval de grond uiteindelijk ook ten goede komt. We zullen zien!

Iemand hier toevallig ervaring met een kas?

En dan direct nog maar een lezersvraag: met welke plant/onkruid heb ik hier te maken?

img_0806