Moestuin 2019

Wat heb ik de afgelopen jaren genoten van mijn ‘prutstuintje’. Het was allemaal één groot experiment en vooral voor de leuk.

Dit jaar pak ik het serieuzer aan!

Een paar weken geleden is het stuk helemaal omgespit met een kraan die hier toevallig was voor andere werkzaamheden op ons erf.

Vervolgens heb ik alle opgekropte (sinds het einde van de zwangerschap) tuinier-energie  er in één keer uitgegooid en een nieuwe indeling gemaakt.

Wat had ik een spierpijn, maar wat was dat het waard!

Door de nieuwe indeling maak ik beter gebruik van de ruimte: minder paadjes en de groentebedden aan de zijde met de meeste zonuren.

Aan de andere kant heb ik bakken gemaakt van vierkante-meter-tuinen van marktplaats en geïmpregneerde planken van onze oude omheining.

Hier komen de snijbloemen en kruiden. Ik ben mij aan het verdiepen in de (geneeskrachtige) werking van allerlei kruiden, vandaar dat ik daar best een groot stuk voor heb gereserveerd.

Al doende komen er steeds meer ideeën bij, wat een heerlijkheid!

De situatie nu:

3 (22)
Links de 8 groentebedden die elk jaar een plaatsje opschuiven, er zijn steeds twee aardbeienbedden waarvan er 1 een extra jaar op hetzelfde bed mag blijven. Ik had dit jaar nog niet genoeg aardbeienplanten dus heb ik dit jaar twee aardappelbedden.
3 (13)
De bosbessen stonden tussen mijn andere bessenstruiken, maar hadden het daar niet naar de zin. Ze kregen daarom een ereplekje in de moestuin samen met een paar nieuwe planten, zure grond en meer schaduw.
3 (3)
Op het zand komt mijn nieuwe kruidentoren voor de keukenkruiden, ervoor komt een vuurplaatsje.
3 (7)
In de kas is nog niet veel actie, door de harde wind zijn er maar liefst 6 glazen gesneuveld! De aardbeien, spinazie en peterselie doen wel hard hun best.
zon
Ik maak af en toe foto’s om mijn zonuren te meten, wat een verschil in een paar weken!
2 (15)b
Insectenhotel in aanbouw, de pallets zijn wel erg oud al en mijn technisch inzicht niet groot dus ik ben benieuwd hoe lang deze blijft staan.
3 (69)b
De fruitboompjes zijn nog erg jong, maar staan al mooi in bloei! 8 stuks heb ik er en een notenboompje.

9 Jaar

Mijn domeinnaam moest verlengd worden. Hét moment om de boel eens te heroverwegen. Zeker op zo’n weinig levendig blog als dit…

Gelukkig was ik er al snel over uit dat ik dit online plekje graag wil houden. Tegelijkertijd heb ik momenteel écht te weinig tijd om te bloggen. Ik kan over het algemeen heel veel dingen met kleine kinderen om mij heen, maar computeren is daar niet één van…

Aangezien dat niet iets is wat op korte termijn gaat veranderen zit er niets anders op dan mij er bij neer te leggen dat dit voorlopig een nogal saai en weinig origineel blog blijft. Ik realiseer mij ineens dat dit een terugkerend thema aan het worden is, dus ik hou er maar weer over op!

Iets creatiefs dan.

Soort van.

We hadden afgelopen week een kinderfeestje te vieren. Onze oudste dochter was negen jaar geworden en mocht daarom 9 kinderen uitnodigen. Tja.. dat zijn van die dingen waar je bij een oudste tegenaan loopt? Met ons eigen vijftal erbij heb je dan wel meteen een hele club! En met een klas van 38 zul je hoe dan ook kinderen moeten teleurstellen..

Gelukkig was het de mooiste dag van 2019 (tot dan toe) en konden we lekker naar buiten!

Het feestje begon direct na schooltijd en begon ook vanaf daar met een speurtocht. Een hartjesspeurtocht wel te verstaan, want het was Valentijnsdag.

3 (34)

De eerste aanwijzing kregen ze van mij in een envelop. En wees naar een plek waar een picknickmand verstopt lag. Gevuld met een fles drinken, bekers en bakjes met cupcakes.

3 (102)

3 (95)

Aangezien het zulk mooi weer was en de kinderen behoorlijk.. ehm.. uitgelaten waren, bedacht ik ter plekke nog een spelletje: ik wees een valentijn aan die de anderen moest tikken, wie getikt was, moest de hand van de valentijn vasthouden en dan meehelpen tikken. Zo ontstond er een steeds langere sliert van tikkers.

Vervolgens kregen ze nog een envelop en vanaf daar wees de tocht zich vanzelf, om uiteindelijk thuis aan te komen, waar de cadeautjes nog uitgepakt moesten worden.

Ik had ook nog een ‘knutsel’ voorbereid omdat we het doorgaans niet zo treffen met het weer bij deze jarige en daar was nog net genoeg tijd voor, maar ik had net zo goed de speurtocht nog een stukje op kunnen rekken om het ook een fijn feestje te kunnen laten zijn!

Tijdens de bouw van ons huis werd er een keer materiaal geleverd waar een heleboel MDF plaatjes als verpakkingsmateriaal tussen zat. Mijn man was zo lief om ze voor mij te bewaren en ze zijn inderdaad al een aantal keren van pas gekomen. Ditmaal zaagden we er houten plaatjes van om er bloemenpersjes van te maken. Ik kwam op dit idee omdat ik er onlangs één tegenkwam bij de Hema en dat was toch een soort jeugdsentiment.

3 (63)

In eerste instantie had ik bedacht dat de meiden ze ook zelf in elkaar moesten zetten om ze ook eens iets van techniek mee te geven, maar gelukkig was ik daar tijdig op terug gekomen, dat had namelijk te veel tijd gekost! Ook de vulling: twee kartonnetjes (uit dozen) en een aantal gekleurde velletjes vloeipapier (hema), had ik er van te voren al ingedaan.

Het enige wat overbleef om te doen was ontwerpen en verven en daar waren ze al met al wel eventjes zoet mee. Ik had trouwens ook een aantal A4’tjes geprint met voorbeeldjes van lettertypen en eenvoudige afbeeldingen.

Van het eindresultaat heb ik helaas geen foto meer gemaakt, maar ze waren allemaal hartstikke leuk!

Bij het naar huis gaan had ik voor ieder een roos met daaraan een pakje bubblegum, het eind van weer een geslaagd kinderfeestje!

3 (51)

In famke!

Alweer twee en een halve week geleden was ze daar eindelijk, onze jongste dochter Thirsa. Gezond en wel en dik tevreden. Wat een geluk!

En… nog steeds een beetje onwerkelijk: vijf dochters!

Het is misschien de ervaring en/of we hebben gewoon heel veel geluk, maar we hebben de boel alweer aardig op de rit.

Ik geniet van dit (en de andere) meisje(s) en het feit dat ik alweer meer kan dan de laatste dagen van de zwangerschap.

Zodoende maakte ik afgelopen weekend dit setje:

img_3701

Toch weer eens wat anders dan roze 😉.

2 (5)1

Het broekje maakte ik met dit patroon met een waarschijnlijk heel oud stofje dat ik eens van een oude buurvrouw kreeg. Het truitje maakte ik met het patroon van de dromenfabriek uit een hele mooie stevige stof (organisch katoen) van de stoffenkraam en bedrukte ik flexfolie. De maillot kwam van de Hema.

Even bijpraten!

Sinds een paar maanden zit ik weer op Instagram, na er een half jaar af te zijn geweest. In die zes maanden was ik een paar accounts blijven volgen via de browser. Simpelweg omdat ze zoveel inspiratie en positieve energie afgeven!

Ik hoor en lees regelmatig dat mensen kritiek hebben op de rozengeur en maneschijn op social media, maar zelf denk ik dat er geen goed of fout is in deze. Eerder een zoveel mensen, zoveel wensen. We zijn niet allemaal gelijk!

Ik haal dus veel inspiratie en positieve energie uit de accounts die ik volg en hoop dat ook een beetje te kunnen zijn voor anderen. Niet perse met perfecte plaatjes, maar in ieder geval wel met een positieve inslag. Bovendien vind ik het ook fijn om nu weer een soort van dagboek te hebben.

Het enige nadeel van mijn terugkeer op Instagram is dat het bloggen er sindsdien weer bij inschiet…

Momenteel ben ik 40+ weken zwanger en kan ik wel wat afleiding gebruiken dus dat vond ik wel een mooie gelegenheid om hier een update te plaatsen.

Wanneer ik weer wat meer creatief actief word hoop ik hier ook weer eens wat te plaatsen!

img_3269
Vanmiddag geplukt uit de tuin!

Tuinsurvival

Iedere ochtend een huishoud-sprintje, gevolgd door een rondje langs de dieren om hen te voorzien van een plens water en voedsel en dan snel alle ramen en deuren dicht. Om alleen voor een ritje naar het zwembad het fort te verlaten.

Zo komen wij deze uitzonderlijke dagen prima door.

Wat de tuin betreft is dat een ander verhaal.

Mijn kleuter maakte vanmiddag een mooie kleurplaat waarin het gras netjes geel werd gekleurd.

Ik kijk het allemaal lijdzaam aan. Enkel de kas en de courgette- en komkommerplanten buiten krijgen om de dag een plens water. Daar pluk ik nu ook letterlijk de vruchten van. Ook qua aubergine en augurk is het momenteel weelde.

Al zal ik mijn planten volgend jaar wat secuurder moeten labelen:

3 (43)

Gelukkig kan ik de planten inmiddels wel goed van elkaar onderscheiden (dat is in de tuin moeilijker dan je denkt!). Ik gebruikte voor het inmaken dit recept. Dat ik waarschijnlijk nog vaak moet gebruiken deze zomer.

De laatste aardappelen had ik er net voor de ergste hitte uit. Het ras is ‘Actrice’ en kocht ik bij de welkoop.

3 (12)

Ook de wortelen en bieten zouden er uit kunnen, maar dat is er tot nog toe niet van gekomen.

3 (16)

Nou ja, bijna niet. Maar wie wat bewaard die heeft wat. We aten al wel veel pasta’s met courgette en aubergine en de boontjes en sla die we van mijn schoonvader krijgen zijn ook een welkome aanvulling op mijn eigen oogst, waarmee ik met de eerste nog wat achter loop en de tweede dit jaar maar niet goed aan de gang komt.

Al met al prima tevreden dus.

Over de siertuin maak ik mij wel enigszins zorgen, maar het geeft ook stof (letterlijk en figuurlijk!) tot nadenken over hoe ik deze verder in ga richten de komende jaren. Zodat deze beter bestendig raakt tegen extreme droogte of neerslag.

Maar voorlopig maak ik mij niet te druk. En bedenk ik dit soort klusjes voor tijdens de kleine-kindjes-buiten-in-badjes-wacht:

3 (41)

Hoewel dit nou juist planten zijn die zichzelf wel uitzaaien, oogst ik de zaden ook zodat ik deze volgend jaar op plekken kan zaaien/ uitplanten waar ik ze hebben wil en ze een duwtje in de rug kan geven, de stokroos is hier bijvoorbeeld nog niet uit zichzelf blijven overleven.

Bovendien is het ook leuk om jonge plantjes of zaadjes weg te geven.

Morgen 10 graden koeler, ook wel weer fijn!