Ida 5 jaar!

4 (17)1

Afgelopen week werd Ida dus vijf jaar!

Op zo’n doordeweekse verjaardag komen er in korte tijd heel wat mensen over de vloer, maar die zoete inval heeft ook zo zijn charme. Echt feest!

Twee dagen later nog een klein feestje, voor kindjes uit de klas. Voor zo’n groepje vijfjarigen is zo’n kinderfeestje al spannend genoeg dus ik had niet te veel gepland. De grote zussen hielpen mee en waren van de spelletjesafdeling.

44

Ik zelf had mij gestort op de productie van een bellenblaasgoedje voor xxl bellen en een aantal kinderen waren daar lekker mee bezig, maar eerlijk gezegd vermaakten ze zich vooral met elkaar. Wat is er mooier dan dat!

4 (29)1

Er was ook een improvisatie succesje want een kwartier voor aanvang wilde ik ijshoorntjes gaan vullen met zomerfruit zoals dat er op Pinterest zo mooi uit zag, maar toen ik de hoorntjes uit de verpakking haalde bleken daar nog net drie aardbeien in te passen…

Gelukkig had ik ineens een ingeving, de doos waar ik al gaten in had gemaakt om de hoorntjes in te zetten, beplakte ik met felroze papier en daar op een eenvoudig ijsje. Ik zocht snel een paar plastic munten uit de speelgoedbak welke ik in de tuin verstopte en stuurde ondertussen de oudste dochter naar de supermarkt om drie verschillende smaken schepijs te halen.

4 (22)1

Tijdens het feestje haalde ik mijn ‘ijskraam’ te voorschijn en daar hadden ze allemaal natuurlijk wel oren naar.

‘Jullie moeten wel betalen’ zei ik er bij en daar snel achteraan dat er geld verstopt lag in de tuin. Het zoeken zelf kopen + zelf smaken uitzoeken (iedereen mocht twee bolletjes) was echt heel leuk voor deze kleine meisjes en als extra plus hadden we later nog een schaal met zomerfruit waaruit ieder voor zichzelf een schaaltje mocht vullen!

Toen alle genodigden alweer naar huis waren werden er overigens nog lang xxl bellen gemaakt. Met dit recept (zonder glycerine)!

55.png

P.s: ❤️ Voor de leuke reacties op mijn vorige post!

Kinderfeestje: speurtocht voor kleuters

Een eerste kinderfeestje, dat is toch wel een spannende aangelegenheid.

Onlangs kwamen de klasgenootjes van onze vijfjarige over de vloer.

Zo aandoenlijk.

En druk.

Dat vooral.

Maar ook erg leuk!

Ik was blij dat mijn speurtocht verrassend goed uitpakte, want ik vreesde dat het misschien toch te hoog gegrepen was…

Maar een speurtocht voor kleuters kan dus heel goed!

Hoe dat ging:

Ik had een schatkaart getekend, met daarop een groot rood kruis. Daarmee gingen ze met hun kleuterlogica volledig de mist in (de kerstboom moest er bijna aan geloven), maar toen mijn oudste de aardbeitjes naast het kruis opmerkte, waren ze snel te plek.

Waar niet de verwachte schat wachtte, maar een envelop.

Na een lichte aarzeling openden de kinderen de envelop waar ze een tekeningetje van de kleine glijbaan vonden..

Dat kwartje viel wel onmiddellijk: rennen! En meteen de glijbaan opzij! Waar weer een envelop lag.

4-901

Met een tekening van de trampoline. Waar dus weer een envelop verstopt was. En zo gingen ze kriskras over het erf, langs alle kenmerkende objecten (grote glijbaan, konijnenhok, kippenhok, appelboompjes), met steeds beter verstopte enveloppen.

2-8

De laatste envelop voerde naar de brievenbus. Die op slot zat… Natuurlijk. Spannend!

Daar vonden ze een grote bruine envelop (hoe Bassie en Adriaan!) met daarin een puzzeltje (gemaakt uit een stuk karton, 6 stukjes moesten er in elkaar). Daar moesten ze toch wel even flink over nadenken, maar na een kleine hint kwamen ze toch vlot op het idee dat ze een rode schep moesten zoeken.

Toen die terecht was, moest er gespit worden. Een steen! Waaauw! Hoorde ik. (En: ‘mem, het is gewoon een steen!’). ‘Misschien nog wat verder scheppen jongens ‘(alhoewel er vooral dames waren)….

Dit vond ik toch wel het mooiste moment, dat ze op het wijnkistje stuiten en de hartjes steeds sneller gingen kloppen. En toen het kistje open ging… ‘oooooh’, ‘aaaaaah’, ‘een schat!’, ‘Goud!’, ‘Sinterklaasmunten!’ en zo verder.

Geslaagd!

(In een recordtijd overigens, dus wat volgde was improvisatie…)